Kur’an’daki Emir ve Yasaklar Tam Liste
Kur’an-ı Kerim, insanı başıboş bırakmayan; hayatın her alanına dokunan ilahî bir rehberdir. Onun emir ve yasakları yalnızca ibadetleri düzenleyen hükümler değil; insanın ahlâkını, ilişkilerini, niyetini ve yönünü inşa eden temel ölçülerdir. Kur’an, neyi yapmamız gerektiğini emrederken aynı zamanda neyin bizi bozguna, zulme ve iç çöküşe sürükleyeceğini de yasaklarla açıkça bildirir.
Bu emir ve yasaklar, belli bir çağın ya da toplumun şartlarına göre değil; insan fıtratına göre indirilmiştir. Bu yüzden asırlar geçse de geçerliliğini yitirmez. Çünkü Kur’an, insanın değişmeyen zaaflarını, arzularını ve sınavlarını muhatap alır. Adalet, merhamet, doğruluk, iffet, kul hakkı, ölçü ve denge gibi kavramlar her çağda insanın omurgası olmaya devam eder.
Emir ve Yasaklar Bir Yük Değil, Koruyucu Sınırdır
Kur’an’daki yasaklar çoğu zaman yanlış anlaşılır. Oysa yasak, keyfî bir kısıtlama değil; insanı zarardan koruyan bir sınırdır. Nasıl ki uçurum kenarına çekilen bir bariyer özgürlüğü değil hayatı korur, Kur’an’daki yasaklar da insanın hem dünyasını hem ahiretini muhafaza eder. Emirler ise insanı yücelten, iç disiplin kazandıran ve anlamlı bir hayat inşa eden çağrılardır.
Kur’an, “yap” ve “yapma” derken körü körüne itaati değil; bilinçli bir kulluğu hedefler. Bu yüzden emir ve yasakların büyük bir kısmı, insanı düşünmeye, akletmeye ve sonuçları görmeye sevk eder. İman yalnızca kalpte kalan bir iddia değil; davranışla, tercihle ve sorumlulukla görünür hâle gelen bir duruştur.
Aşağıdaki bölümde emir ve yasaklar, nüzul sırası dikkate alınarak madde madde listelenmiştir. Her madde, ilgili sure ve ayet numarasıyla birlikte verilmiştir.
Nüzul Sırasına Göre Kur’an’daki Emirler ve Yasaklar
1) Kur’an okuyun! (Alak, 1)
Vahiy, insanın bilinçlenmesi ve Rabbini tanıması için ilk adımdır.
2) Kulluk görevlerinizi yerine getirmenizi engelleyenlere itaat etmeyin! (Alak, 19)
Allah’a kulluk, hiçbir otoriteye feda edilemez.
3) Secde edin! (Alak, 19)
Secde, kulun Allah’a en yakın olduğu teslimiyet hâlidir.
4) İnkârcılara itaat etmeyin! (Kalem, 8–15)
Hak ölçüsü güç değil, vahiydir.
5) Sabırlı olun! (Kalem, 48)
Sabır, imanın sürekliliğini sağlayan temel ahlâktır.
6) Geceleri değerlendirin! (Müzzemmil, 2–4)
Gece, kalbin arınması ve bilinçlenmesi için özel bir vakittir.
7) Allah’ın adını anın ve tüm benliğinizle O’na yönelin! (Müzzemmil, 8)
Zikir ve yöneliş, kulun hayat merkezini belirler.
8) Yalnız Allah’a dayanıp güvenin! (Müzzemmil, 9)
Gerçek güven, sebeplerin değil Allah’ın elindedir.
9) Kur’an’dan kolayınıza geleni okuyun! (Müzzemmil, 20)
Din, kuluna gücünün yettiği kadar sorumluluk yükler.
10) Namaz kılın! (Müzzemmil, 20)
Namaz, kul ile Rabbi arasındaki sürekli bağdır.
11) Zekâtı verin! (Müzzemmil, 20)
Malın bereketi ve toplumsal denge zekâtla sağlanır.
12) Allah’tan af dileyin! (Müzzemmil, 20)
Hata kaçınılmazdır; arınma istiğfarla olur.
13) İnsanları uyarın! (Müddessir, 2)
Hakikati bilmek kadar duyurmak da sorumluluktur.
14) Her türlü pislikten uzak durun! (Müddessir, 4–5)
Temizlik, bedenle birlikte ahlâkı da kapsar.
15) Allah ile kul arasına girmeyin! (Müddessir, 11)
Hiç kimse Allah adına hüküm koyamaz.
16) Allah’ın adını yüceltin! (A‘lâ, 1)
Tevhid, hayatın merkezine Allah’ı koymaktır.
17) Kur’an’la öğüt verin! (A‘lâ, 9)
En doğru öğüt, vahyin kendisidir.
18) Yetimi horlamayın, yetimin hakkına dokunmayın! (Duha, 9)
Güçsüzü korumak, imanın vicdan boyutudur.
19) Bir şey isteyeni hor görmeyin! (Duha, 10)
Yardım istemek ayıp değil, azarlamak ayıptır.
20) Dilenciyi azarlamayın! (Duha, 10)
Merhamet, muhtaç olana incitmeden yaklaşmaktır.
21) Allah’ın nimetlerini dile getirin! (Duha, 11)
Şükür, nimeti fark etmek ve onu inkâr etmemektir.
22) Sürekli faaliyette olun, çalışkan olun! (İnşirah, 7)
Mümin tembelliği değil, gayreti ve üretkenliği seçer.
23) Allah’ı anmaktan yüz çevirenden yüz çevirin! (Necm, 29)
Kalbi kapalı olana zorla hidayet verilmez.
24) Dünya hayatından başka bir şey istemeyenden yüz çevirin! (Necm, 29)
Sadece dünyaya kilitlenen, ufkunu daraltır.
25) Kendinizi temize çıkarmayın! (Necm, 32)
Gerçek arınma, tevazu ile olur.
26) Rabbinizden size indirilene uyun! (A‘raf, 3)
Ölçü gelenek değil, vahiydir.
27) Allah’tan başka dostlar edinip peşlerinden gitmeyin! (A‘raf, 3–5)
Mutlak bağlılık yalnız Allah’a olur.
28) Dini yalnız Allah’a özgüleyerek dua edin! (A‘raf, 29)
İbadette samimiyet esastır.
29) İbadethanelerde temiz ve güzel giyinin! (A‘raf, 31)
Dış düzen, iç saygının yansımasıdır.
30) Nimetlerden faydalanın ama israf etmeyin! (A‘raf, 31)
Ölçü, nimetin bereketini korur.
31) Dualarınızı yalvara yakara ve gizlice yapın! (A‘raf, 55)
Dua, gösteriş değil yöneliştir.
32) Yeryüzünde bozgunculuk yapmayın! (A‘raf, 56)
İman, düzen kurar; fesat üretmez.
33) Allah’a güzel isimleriyle dua edin! (A‘raf, 180)
Allah’ı tanımak, duanın derinliğini artırır.
34) Affetmeyi esas alın! (A‘raf, 199)
Affetmek, ruhu özgürleştirir.
35) İyiyi ve güzeli emredin! (A‘raf, 199)
Toplumsal sorumluluk, iyiliği yaymaktır.
36) Cahillerden yüz çevirin! (A‘raf, 199)
Tartışma değil, hikmet tercih edilmelidir.
37) Şeytandan Allah’a sığının! (A‘raf, 200)
Vesveseye karşı en güvenli sığınak Allah’tır.
38) Kur’an okunduğu zaman susun ve dinleyin! (A‘raf, 204)
Vahiy, dikkat ve saygı ister.
39) Allah’ı içinizden anın! (A‘raf, 205)
Zikir, kalbin diri kalmasını sağlar.
40) Allah’ı sesinizi yükseltmeden anın! (A‘raf, 205)
Samimiyet, sessizlikte derinleşir.
41) Allah’tan başkasına dua etmeyin! (Cin, 18)
Tevhid, yönelişte de tektir.
42) Allah’ın üzerinizdeki nimetlerini anın! (Fatır, 3)
Nimetleri hatırlamak nankörlüğü engeller.
43) Şeytanı düşman bilin! (Fatır, 6)
En tehlikeli düşman, gizli olandır.
44) Namaza sabırla devam edin! (Tâhâ, 132)
Namaz süreklilik ve sebat ister.
45) Ailenize namazı emredin! (Tâhâ, 132)
İman bireysel değil, kuşatıcıdır.
46) Günahkârların nasıl bir sona uğradıklarına bakın! (Neml, 69)
Tarih, ibret alanlar için derslerle doludur.
47) Yeryüzünü gezip dolaşın! (Neml, 69)
Gözlem, aklı ve ibreti diri tutar.
48) Allah’tan başka hiçbir varlığa kulluk etmeyin! (İsrâ, 23)
Tevhid, dinin omurgasıdır.
49) Anne ve babaya çok iyi davranın! (İsrâ, 23–24)
Şükür, ebeveynden başlar.
50) Akrabaya yardımcı olun! (İsrâ, 26)
Aile bağları korunmalıdır.
51) Düşküne yardımcı olun! (İsrâ, 26)
Sosyal adalet, imanın göstergesidir.
52) Yolda kalmışa yardımcı olun! (İsrâ, 26)
İnsanlık, sınır tanımaz.
53) Harcamalarda orta yoldan ayrılmayın! (İsrâ, 29)
Ne savurganlık ne cimrilik; ölçü esastır.
54) Geçim kaygısıyla çocuklarınızı öldürmeyin! (İsrâ, 31)
Rızkın gerçek sahibi Allah’tır.
55) Zinaya yaklaşmayın! (İsrâ, 32)
Günah çoğu zaman yaklaşımla başlar.
56) Cana kıymayın! (İsrâ, 33)
Hayat dokunulmazdır.
57) Ahde vefalı olun! (İsrâ, 34)
Güven, toplumun temelidir.
58) Ölçü ve tartıda dürüst olun! (İsrâ, 35)
Adalet, ticarette de imtihandır.
59) Hakkında bilginiz olmayan şeyin ardına düşmeyin! (İsrâ, 36)
Bilgiye dayanmayan zan, insanı hataya sürükler.
60) Kibirlenip böbürlenmeyin! (İsrâ, 37)
Kibir, insanı hem Allah’tan hem insanlardan uzaklaştırır.
61) Namaz sırasında sesinizi ne yükseltin ne de kısın! (İsrâ, 110)
İbadette denge ve huşû esastır.
62) Göklerde ve yerde neler var araştırın! (Yûnus, 101)
Tefekkür, imanı derinleştirir.
63) Zalimlere eğilim göstermeyin! (Hûd, 113)
Zulme meyletmek, zulmün parçası olmaktır.
64) Hak dostlarını horlamayın! (En‘âm, 52)
Değer ölçüsü makam değil takvadır.
65) Dünya hayatının aldattığı kişilerden uzak durun! (En‘âm, 70)
Dünya merkezli bakış, ahireti unutturur.
66) Dinlerini oyun ve eğlence hâline getirenlerden uzak durun! (En‘âm, 70)
Din, ciddiyet ve sorumluluk ister.
67) Diğer dinlere ve inananlarına sövmeyin! (En‘âm, 108)
Hakaret, hakikati savunmaz; düşmanlığı artırır.
68) Üzerine Allah’ın adı anılan şeylerden yiyin! (En‘âm, 118)
Helal bilinçle başlar.
69) Günahın görüneninden de görünmeyeninden de kaçının! (En‘âm, 120)
Günah, açıkta da gizlide de günahtır.
70) Adil olun! (En‘âm, 152)
Adalet, imanın toplumsal yansımasıdır.
71) Dini Allah’a has kılın ve yalnız O’na kulluk edin! (Zümer, 2)
İbadette şirk kabul edilmez.
72) Allah’tan ümit kesmeyin! (Zümer, 53)
Ümitsizlik, rahmeti inkâr etmektir.
73) Kötülüğü en güzel tavırla savın! (Fussilet, 34–35)
İyilik, kötülüğü etkisiz kılar.
74) İhtilaflarda hükmü Allah’a bırakın! (Şûrâ, 10)
Hakemlik, vahyin ölçüsüyle yapılır.
75) Dinde ayrılıp fırkalara bölünmeyin! (Şûrâ, 13–14)
Birlik, imanın gücüdür.
76) Dosdoğru olun! (Şûrâ, 15–16)
İstikamet, kerametten üstündür.
77) Resûlullah’a ve ailesine sevgi ve saygı gösterin! (Şûrâ, 23)
Peygamber sevgisi, imanın gereğidir.
78) Allah’a kaçıp sığının! (Zâriyât, 50)
Sığınılacak tek güvenli kapı Allah’tır.
79) Gelecek hakkında kesin hüküm vermeyin! (Kehf, 23–24)
İrade Allah’ındır; kul “inşallah” der.
80) Müminlerle beraber olun! (Kehf, 28)
İman, beraberlik ister.
81) Bilmediklerinizi bilenlere sorun! (Nahl, 43)
Cehaletin ilacı, ilim ehline başvurmaktır.
82) Allah’a benzerler uydurmaya kalkmayın! (Nahl, 74)
Allah’ın benzeri yoktur.
83) Yeminlerinizi bozmayın! (Nahl, 91–94)
Söz, ahlâkın aynasıdır.
84) Nimetlere şükredin! (Nahl, 114)
Şükür, nimeti kalıcı kılar.
85) Uydurma haramlar icat etmeyin! (Nahl, 116)
Helal ve haramı belirleme yetkisi Allah’ındır.
86) Hz. İbrahim’in dinine uyun! (Nahl, 123)
Tevhid geleneği süreklidir.
87) Allah’ın yoluna hikmetle, güzel öğütle ve güzel tartışmayla çağırın! (Nahl, 125)
Tebliğde üslup, mesaj kadar önemlidir.
88) Haksızlığa karşılık verirken ölçülü davranın! (Nahl, 126)
Adalet, intikam değildir.
89) Parça parça bilgiyi tek doğru sananlardan uzak durun! (Mü’minûn, 52–54)
Hakikat bütündür.
90) Yalan sözden uzak durun! (Hac, 30)
Yalan, güveni yıkar.
91) Allah uğrunda O’na yaraşır biçimde cihad edin! (Hac, 78)
Cihad, gayret ve sorumluluk bilincidir.
92) Sabır ve namazla yardım isteyin! (Bakara, 45)
Zorluklar sabırla aşılır.
93) Sürüleşmeyin! (Bakara, 104)
Mümin bilinçle hareket eder.
94) Hayırlarda yarışın! (Bakara, 148)
Rekabet iyilikte olur.
95) Kâbe’yi kıble edinin! (Bakara, 150)
Yön, birlik sembolüdür.
96) Helal yiyeceklerden yiyin! (Bakara, 168)
Helal, beden ve ruhu besler.
97) Temiz yiyeceklerden yiyin! (Bakara, 168)
Temizlik, fıtratın gereğidir.
98) Kısası uygulayın! (Bakara, 178–179)
Adalet, toplumu ayakta tutar.
99) Ramazan ayında oruç tutun! (Bakara, 183–185)
Oruç, nefsi terbiye eder.
100) İtikâf hâlindeyken kadınlarla birleşmeyin! (Bakara, 187)
İbadetin zamanı ve sınırı vardır.
101) Birbirinizin mallarını haksız yollarla yemeyin! (Bakara, 188)
Kul hakkı en ağır vebaldir.
102) Rüşvete bulaşmayın! (Bakara, 188)
Rüşvet, adaleti çürütür.
103) Sizinle savaşanlara karşı meşru savunma yapın! (Bakara, 190–194)
Saldırı değil savunma esastır.
104) Sahip olduklarınızı Allah yolunda paylaşın! (Bakara, 195)
Paylaşmak bereketi artırır.
105) Yaptığınızı güzel yapın! (Bakara, 195)
İhsan, işi Allah için yapmaktır.
106) Kendinizi tehlikeye atmayın! (Bakara, 195)
İslam, hayatı korur.
107) Barışı hep birlikte gerçekleştirin! (Bakara, 208)
Barış, ortak sorumluluktur.
108) Şeytanın adımlarını izlemeyin! (Bakara, 208)
Şeytan kötülüğü adım adım getirir.
109) Müşrik kadın ve erkeklerle evlenmeyin! (Bakara, 221)
Aile, inanç üzerine kurulur.
110) Hayızlı kadınlarla cinsel temas kurmayın! (Bakara, 222)
Fıtrat ve temizlik gözetilir.
111) Eşlerinize Allah’ın emrettiği yerden yaklaşın! (Bakara, 222)
Cinsellik de ilahî ölçüye bağlıdır.
112) Yeminleri bahane ederek iyilikten kaçmayın! (Bakara, 224)
İyilik her durumda önceliklidir.
113) Namazlara, özellikle orta namaza devam edin! (Bakara, 238)
İbadette süreklilik esastır.
114) Dinde zorlama yapmayın! (Bakara, 256)
İman, özgür irade ile anlam kazanır.
115) Yaptığınız iyilikleri başa kakmayın! (Bakara, 264–266)
İyilik, samimiyetle değer kazanır.
116) Kendiniz için beğenmediğinizi başkalarına vermeye kalkmayın! (Bakara, 267–268)
Paylaşımda kalite ve gönül esastır.
117) Faizden uzak durun! (Bakara, 275–280)
Faiz, toplumsal adaleti ve bereketi yok eder.
118) Borçlanma işlemlerini yazıya geçirin! (Bakara, 282–283)
Kayıt altına almak hakkı korur.
119) Borçlanma işlemlerinde şahit bulundurun! (Bakara, 282–283)
Şahitlik, ihtilafı önler.
120) Alışverişlerinizde şahit bulundurun! (Bakara, 282–283)
Ticarette şeffaflık esastır.
121) Şahitlikten kaçınmayın! (Bakara, 283)
Adalet, şahitlikle ayakta durur.
122) Allah’ın elçisine itaat edin! (Enfâl, 1)
Peygambere itaat, vahye itaattir.
123) Savaştan kaçmayın! (Enfâl, 15–16)
Meşru mücadelede sebat esastır.
124) Allah’a ve Resûlü’ne hıyanet etmeyin! (Enfâl, 27)
İhanet, imanı zedeler.
125) Gösteriş için savaşa çıkanlar gibi olmayın! (Enfâl, 47)
Amelin değeri niyetle ölçülür.
126) Düşmanı caydıracak gücü hazırlayın! (Enfâl, 60)
Caydırıcılık, barışın güvencesidir.
127) Barış eğilimlerine olumlu karşılık verin! (Enfâl, 60–61)
Barış, savaştan önce tercih edilir.
128) Müminleri bırakıp kâfirleri dost edinmeyin! (Âl-i İmrân, 28)
Bağlılık, inançla uyumlu olmalıdır.
129) Hacca gidin! (Âl-i İmrân, 96–97)
Hac, küresel kulluk buluşmasıdır.
130) Hayra çağıran ve kötülüğü engelleyen topluluklar oluşturun! (Âl-i İmrân, 104)
İyilik örgütlü olursa yayılır.
131) Gevşemeyin ve üzülmeyin! (Âl-i İmrân, 139)
İman, moral gücü verir.
132) İşlerde istişareyi esas alın! (Âl-i İmrân, 159)
Danışma, hatayı azaltır.
133) Allah’tan korkun! (Âl-i İmrân, 175)
Takva, davranışları dengeler.
134) Sabırlı olun, direnin ve uyanık kalın! (Âl-i İmrân, 200)
İman, sürekli teyakkuz ister.
135) Kendinizi sürekli hesaba çekin! (Haşr, 18)
Muhasebe, ahirete hazırlıktır.
136) Cuma namazına gidin! (Cuma, 9–10)
Cuma, haftalık bilinç tazelemesidir.
137) Evlatlıklarınızı öz babalarına nispet edin! (Ahzâb, 5)
Nesep, korunması gereken bir haktır.
138) Peygamberin şanını yüceltin! (Ahzâb, 56)
Salât ve selâm, sevginin ifadesidir.
139) Mümin kadınlar örtülerini üzerlerine alsınlar! (Ahzâb, 59)
Örtünme, iffet ve kimliktir.
140) Mallarınızı aklı ermezlere vermeyin; onları gözetin! (Nisâ, 5)
Mal, ehliyetle yönetilmelidir.
141) Yetimleri koruyup gözetin! (Nisâ, 6)
Yetim hakkı kutsaldır.
142) Eşcinsellik yapan kadınlar için dört şahit getirin! (Nisâ, 15)
Hüküm, ispatla uygulanır.
143) Eşcinsellik yapan erkeklere karşı hukuki yaptırım uygulayın! (Nisâ, 16)
Toplumsal düzen hukuka dayanır.
144) Haram kılınan kadınlarla evlenmeyin! (Nisâ, 22–24)
Nesep ve aile korunur.
145) Kendinizi öldürmeyin! (Nisâ, 29–30)
Hayat Allah’ın emanetidir.
146) Başkalarının imkânlarına göz dikmeyin! (Nisâ, 32)
Haset, huzuru bozar.
147) Aile içi sorunlarda aşamalı çözüm uygulayın! (Nisâ, 34)
Amaç ıslah ve barıştır.
148) Anlaşmazlık yaşayan eşler için hakem tayin edin! (Nisâ, 35)
Arabuluculuk barışı kolaylaştırır.
149) Su bulamazsanız teyemmüm edin! (Nisâ, 43)
Din kolaylıktır.
150) Sarhoşken namaza yaklaşmayın! (Nisâ, 43)
İbadet bilinçle yapılır.
151) Cünüpken namaza yaklaşmayın! (Nisâ, 43)
Temizlik, ibadetin şartıdır.
152) Emanetleri ehil olanlara verin! (Nisâ, 58)
Liyakat adaletin temelidir.
153) Allah’a, Resûl’e ve yöneticilere itaat edin! (Nisâ, 59)
Düzen, itaatle korunur.
154) Zulme uğrayanlar için mücadele edin! (Nisâ, 75)
Mazlumun yanında olmak görevdir.
155) Şeytanın dostlarıyla mücadele edin! (Nisâ, 76)
Mücadele, hak ile batıl arasındadır.
156) Size verilen selama mutlaka karşılık verin! (Nisâ, 86)
Selam, barış çağrısıdır.
157) Size selam verene “Sen mümin değilsin” demeyin! (Nisâ, 94)
Hüküm vermede acele edilmez.
158) Hainlerin savunucusu olmayın! (Nisâ, 105–107)
Adalet, tarafgirlik kabul etmez.
159) Allah’a iman edin! (Nisâ, 136)
İmanın temeli Allah’a imandır.
160) Peygamberlere iman edin! (Nisâ, 136)
Peygamberlik zinciri bütündür.
161) İndirilen kitaplara iman edin! (Nisâ, 136)
Vahiy, ilahî rehberdir.
162) Meleklere iman edin! (Nisâ, 136)
Gayba iman, imanın parçasıdır.
163) Ahiret gününe iman edin! (Nisâ, 136)
Hesap bilinci hayatı disipline eder.
164) Allah’ın ayetleri inkâr ve alay konusu yapıldığında orada bulunmayın! (Nisâ, 140)
İman, onurla korunur.
165) Zina eden kadın ve erkeğe had uygulayın! (Nûr, 2)
Toplumsal ahlak korunur.
166) Zina edenler ancak benzerleriyle evlensin! (Nûr, 3)
Ahlaki denklik gözetilir.
167) İffetli kadınlara iftira atanları cezalandırın! (Nûr, 4)
İtibar, dokunulmazdır.
168) İffetli kadınlara iftira atanların şahitliğini kabul etmeyin! (Nûr, 4)
Güvenilirlik şarttır.
169) Başkalarının evlerine izinsiz ve selamsız girmeyin! (Nûr, 27–29)
Özel hayat dokunulmazdır.
170) Bakışlarınızı kontrol altında tutun! (Nûr, 30–31)
İffet gözle başlar.
171) Irzınızı koruyun! (Nûr, 30–31)
Namus, imanın parçasıdır.
172) Mümin kadınlar başörtülerini taksınlar! (Nûr, 31)
Örtünme, iffet ve kimliktir.
173) Mümin kadınlar ziynetlerini yakınları dışındakilere göstermesinler! (Nûr, 31)
Mahremiyet korunmalıdır.
174) Hepiniz Allah’a tövbe edin! (Nûr, 31)
Toplumsal arınma, bireysel tövbeyle başlar.
175) Evlenme durumuna gelenleri evlendirin! (Nûr, 32)
İffetin korunması toplumsal sorumluluktur.
176) Peygamber’e hitabınız birbirinize hitabınız gibi olmasın! (Nûr, 63)
Peygambere saygı, imanın gereğidir.
177) Mallarınızın Allah’ı anmanıza engel olmasına izin vermeyin! (Münâfikûn, 9)
Mal, amaç değil araçtır.
178) Çocuklarınızın Allah’ı anmanıza engel olmasına izin vermeyin! (Münâfikûn, 9)
Sevgi, kulluğun önüne geçmemelidir.
179) Mescitlerde ve meclislerde yeni gelenlere yer açın! (Mücâdele, 11)
İman, edep ve paylaşım ister.
180) Güvenilir olmayanların getirdiği haberleri araştırın! (Hucurât, 6)
Doğrulanmamış bilgi fitne doğurur.
181) Müminler arasındaki çekişmelere müdahale ederek barışı sağlayın! (Hucurât, 9–10)
Kardeşlik, barışla korunur.
182) Müminler arası çatışmada zulmeden tarafla mücadele edin! (Hucurât, 9–10)
Adalet, tarafsız durmayı değil hakkı tutmayı gerektirir.
183) Birbirinizle alay etmeyin! (Hucurât, 11)
Alay, kalp kırar ve kardeşliği zedeler.
184) Birbirinize kötü lakaplar takmayın! (Hucurât, 11)
Onur, dokunulmazdır.
185) Birbirinizde kusur aramayın! (Hucurât, 11)
Kusur aramak, kalbi karartır.
186) Zandan ve önyargıdan kaçının! (Hucurât, 12)
Zan, çoğu zaman günahtır.
187) Sizi ilgilendirmeyen şeylerin peşine düşmeyin! (Hucurât, 12)
Mahremiyet imanın parçasıdır.
188) Birbirinizin gıybetini yapmayın! (Hucurât, 12)
Gıybet, kardeşliği yiyip bitirir.
189) Kendinizi ve ailenizi ateşten koruyun! (Tahrîm, 6)
Sorumluluk aileden başlar.
190) Eşlerinizden ve çocuklarınızdan size düşman olabilecek olanlara karşı tedbirli olun! (Teğâbün, 14–15)
Sevgi, bilinçle dengelenmelidir.
191) Yapmayacağınız şeyleri söylemeyin! (Saff, 2–3)
Söz ile amel tutarlı olmalıdır.
192) Allah’ın yardımcıları olun! (Saff, 14)
Hak davaya omuz vermek imandır.
193) İyilik ve takva üzere yardımlaşın! (Mâide, 2)
Dayanışma hayırda olur.
194) Günah ve düşmanlık üzere yardımlaşmayın! (Mâide, 2)
Kötülükte birlik haramdır.
195) Haram etleri ve kanı yemeyin! (Mâide, 3)
Helal gıda, fıtratı korur.
196) Avlanan hayvanlar üzerine Allah’ın adını anın! (Mâide, 4)
Helallik, Allah’ın adıyla başlar.
197) Namazdan önce abdest alın! (Mâide, 6)
Temizlik ibadetin anahtarıdır.
198) Cünüp olduğunuzda boy abdesti alın! (Mâide, 6)
Bedenî temizlik ruhî arınmayı destekler.
199) Allah’a ulaştıracak yolu arayın! (Mâide, 35)
Vesile, samimi çabadır.
200) Hırsızlık yapanın cezasını uygulayın! (Mâide, 38–39)
Ceza, toplumsal güveni korur.
201) Zor durumda Yahudi ve Hristiyanları veli edinmeyin! (Mâide, 51)
Bağlılık, inanç çizgisiyle uyumlu olmalıdır.
202) Allah’ın helal kıldıklarını haram saymayın! (Mâide, 87–88)
Helal–haram koyma yetkisi Allah’ındır.
203) İçki, uyuşturucu, kumar, putlar ve fal oklarından uzak durun! (Mâide, 90–91)
Bunlar aklı ve toplumu bozar.
204) Kâfirlerle olan nikâhları sonlandırın! (Mümtehine, 10)
İnanç birliği ailede esastır.
205) Allah’ın gazap ettiği bir toplulukla dostluk kurmayın! (Mümtehine, 13)
Dostluk, duruş beyanıdır.
206) Savaşta bir müşrik size sığınırsa ona güven verin! (Tevbe, 6)
Merhamet, savaşta bile geçerlidir.
207) Allah rızasıyla yapılmayan mescitlerde bulunmayın! (Tevbe, 107–109)
İbadet samimiyet ister.
Not: Bu listede eksik veya hatalı bir emir ya da yasak varsa, bundan dolayı Allah’a sığınırız. Doğrusu yalnız O’nun ilmindedir.
Ayrıca Kur’an’dan Dualar: Kuran da Geçen Peygamber Duaları ve Kur’an’da İnfak: Emaneti Sahibinin Yolunda Harcamak başlıklı yazılarımıza göz atmak için tıklayabilirsiniz.
Daha fazlası ve tüm dualar ve zikirler için ana sayfamızı ziyaret ediniz .